Storythai

เรื่องราวในอดีต

มันมีทั้งเรื่องที่เราอยาก"จำ" และ เรื่องที่เราอยาก"ลืม"

แต่มันจริงอบ่างที่เค้าว่ากันมั๊ย

"อยากจำกลับลืม...อยากลืมกลับจำ"

เมื่อคืนวันที่ 14 ดูหนังเรื่องนึง (จำชื่อไม่ได้) ช่อง HBO

ดูแล้วเศร้า

ดูแล้วคิดถึง..."แม่"

น้ำตามันไหลออกมา...ทั้งๆที่หนังก็จบไปแล้ว

ในหนังเล่าเรื่องราวถึงแม่คนหนึ่ง...ซึ่งเป็นมะเร็ง และ กำลังจะตาย

แม่คนนั้นมีลูกสาวหนึ่งคน และ ลูกชายหนึ่งคน

วันคริสต์มาส -- แม่ต่างก็มีของขวัญให้ลูกๆทั้งสอง

ลูกสาวได้ผ้าห่มที่แม่ทำเองด้วยมือ และเต็มไปด้วยรูปแห่งความทรงจำ

ลูกชายได้ผ้าคลุมมายากลที่แม่ทำเองด้วยมือ และเต็มไปด้วยรูปแห่งความทรงจำ

มันมีความสุข...บนคราบน้ำตา

และยากที่จะอธิบายความรู้สึกออกมาได้

นอกจากคนที่เสีย"แม่"ที่เรารักที่สุดไป

เมื่อคืนมินทร์นั่งคุยเอ็มกับป้า

มินทร์ถามป้าว่าเคยดูดาวแล้วร้องไห้มั๊ย

มินทร์คิดถึงคนบนฟ้า

คนที่มินทร์รู้จักเพียงแค่ 10ปี และเค้าก็จากไป

ณ ตอนนั้น ตอนที่รู้ว่าแม่เครื่องบินตก

มันทำอะไรไม่ถูกเลย

ไม่เป็นอันกินอันนอน

...ในที่สุดแม่ก็จากไป...

มินทร์แทบไม่มีรูปที่ถ่ายคู่กับแม่

มินทร์ยังไม่ได้ทำอะไรให้แม่ภูมิใจเลย

มีแต่แม่ที่ทำเพื่อมินทร์

จำได้ถึงตอนที่แม่สอนการบ้านตอนไฟดับ

แม่จุดตะเกียงและนั่งอธิบายให้มินทร์ฟัง

นี่คือเรื่องเดียวที่มินทร์ยังพอจำได้

มินทร์ยังเก็บผ้าห่มที่แม่ซื้อไว้ให้ และยังใช้อยู่จนถึงทุกวันนี้

มันเป็นลายหมี สีชมพู

และมันก็ซีดจางไปตามวันเวลา

ตอนนี้ถ้าแม่ยังอยู่

อะไรๆมันคงจะดีกว่านี้

...คิดถึงแม่จัง...

ยังมีคนบนฟ้าอีกหนึ่งคน

รักนาย..."เจ้าชายบนฟ้า"

ถึงแม้ว่าเราไม่เคยเจอกัน

แต่ทุกสิ่งที่พี่เคยทำให้มินทร์

มินทร์ยังเก็บไว้เสมอ

อยู่บนฟ้าสบายกันมั๊ย ?!

แม่คงสบายดีนะคับ ^O^

เจ้าชาย สบายดีใช่มั๊ย มีคนดูแลอยู่ทั้งคน

รักกัน...นานๆนะ

ไม่ต้องห่วงมินทร์เนอะ มินทร์ยังมีพี่โบ ^O^

คงไม่มีอดีตเรื่องไหนที่น่าจำไปกว่านี้แล้ว

ถึงแม้ว่าบ้างครั้งต้องร้องไห้

แต่ก็ยังอยากระลึกถึงอยู่ตลอด

...ไม่จบสิ้น...

เพลง 회상 ของ Fly To The Sky

회상하다   (ฮวีซังฮาดา)   คิดถึงอดีต,ระลึกถึง

かいきょう   (ไคเคียว)   หวนระลึกถึงอดีต